Hannie
van
Wanrooij
Pers
KRANTENBERICHT IN BRABANTS DAGBLAD
Een pasgeboren veulen met de kernmerkende lange en stakerige benen ligt nog
wat verdwaasd op de grond te kijken. Ook bij de oude ezel die in een woestijn ligt
uit te rusten, weet Van Wanrooij precies het vermoeide en berustende van het
dommelende dier te treffen.
Heel anders is de blijdschap die straalt uit de ogen van een meisje - Dorina Afari -
wanneer ze haar neef in Ghana uitbundig omhelst nadat ze elkaar lange tijd niet
hebben gezien. Het olieverfschilderij heet dan ook toepasselijk Reunited.
Behalve de blijdschap van beide mensen weet Van Wanrooij ook de stofuitdrukking
goed weer te geven.De stugge plooien van de spijkerbroek van het meisje,
evenals de soepele plooival van het synthetische shirt van de jongen.
Heel mooi is hoe de schaduw valt op de gezichten en lichamen van twee lachende
Himba-meisjes uit Namibië. Ze zijn traditioneel ingesmeerd met rode klei en dragen
beiden een brede zwartwitte halsketting. Het ene meisje heeft lang haar en lacht
uitbundig, het andere meisje heeft iets jongensachtigs met haar korte haar.
Ze kijkt lachend naar de grond, wat haar iets ingetogener maakt dan het andere meisje.
De verschillende manieren waarop ze hun vrolijkheid uiten en hun verschillende uiterlijk maken het tot een boeiend geheel.
Schrijfster artikel:Â Noor Reigersman / donderdag 28 februari 2008
foto Clemens Le Blanc